สำหรับ THAT’S ITH INTERIOR คำตอบอาจเป็นความทรงจำ มื้ออาหาร สิ่งของที่คุ้นเคย และความรู้สึกบางอย่างที่ค่อย ๆ ประกอบกันขึ้นเป็นคำว่า “บ้าน
คำถามนี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของ Moon & Back NYC ร้านอาหารไทยบน West 10th Street ในย่าน Greenwich Village นครนิวยอร์ก ผลงานออกแบบของสตูดิโอจากกรุงเทพฯ ซึ่งได้รับรางวัล Winner สาขา Hospitality Interior — New York จากเวที Americas Property Awards 2026–2027ซึ่งมีกำหนดเข้าร่วมงาน IPAX Americas Gala ในวันที่ 20 พฤศจิกายน 2569 ณ The Ritz-Carlton, South Beach เมืองไมอามี รัฐฟลอริดา โดย International Property Awards ระบุว่ารางวัลได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการอิสระที่มีความเชี่ยวชาญในสาขาที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบ การพัฒนา และธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

อิท - พลัช ไพนุพงศ์ ผู้ก่อตั้งและ Creative Director ของ THAT’S ITH INTERIOR มองว่ารางวัลครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการยอมรับผลงานของโครงการหนึ่ง แต่ยังชวนให้กลับมาคิดถึงคำถามที่อยู่เบื้องหลังงานออกแบบเสมอว่า เมื่อผู้คน สถานที่ และวัฒนธรรมเปลี่ยนไป งานควรรักษาอะไรไว้ และควรยอมให้อะไรเปลี่ยนแปลง
Moon & Back เป็นหนึ่งในคำตอบของคำถามนั้น
ร้านอาหารไทยที่ไม่ได้เริ่มจาก “ร้านไทยควรหน้าตาแบบไหน”
Moon & Back ตั้งอยู่บน West 10th Street ใน Greenwich Village ย่านอาคารอนุรักษ์อายุเกือบ 200 ปี ที่มีบุคลิกเฉพาะตัวของนิวยอร์ก และเต็มไปด้วยอาคารอิฐ ร้านอาหารขนาดเล็ก บาร์ และธุรกิจอิสระ
แทนที่จะเริ่มต้นโครงการด้วยการกำหนดภาพว่า “ร้านอาหารไทย” ควรมีหน้าตาอย่างไร ทีมออกแบบกลับเริ่มจากอีกคำถามหนึ่ง
เมื่อคนคนหนึ่งย้ายจากบ้านไปใช้ชีวิตอยู่อีกซีกโลก อะไรคือสิ่งที่เขายังพกติดตัวไปด้วย แม้จะไม่ได้อยู่ในกระเป๋าเดินทาง?

คำตอบของ THAT’S ITH คือความทรงจำ ความเคยชิน สิ่งของรอบตัว มื้ออาหาร และความรู้สึกบางอย่างที่ค่อย ๆ ประกอบกันขึ้นเป็นคำว่า “บ้าน” คำถามนี้กลายเป็นต้นทางของพื้นที่ประมาณ 105 ตารางเมตร ซึ่งถูกออกแบบให้ความทรงจำแบบไทยสามารถมีชีวิตอยู่ในนิวยอร์กได้ โดยไม่จำเป็นต้องจำลองประเทศไทยขึ้นมาใหม่ทั้งชุด
“เวลาทำงาน เราพยายามไม่รีบสรุป Style จาก Brief ที่ได้รับในทันที เพราะหลายครั้งสิ่งที่คนบอกว่าเขาชอบ กับสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกว่า ‘นี่คือที่ของเรา’ อาจไม่ใช่เรื่องเดียวกัน” พลัชกล่าว “มนุษย์มีความทรงจำ ความเคยชิน ความขัดแย้ง และความต้องการหลายอย่างอยู่พร้อมกัน งานของเราคือพยายามมองให้ลึกกว่า Reference ที่เห็นในวันแรก”

สิ่งที่ไม่ได้ถูกเขียนอยู่ใน Brief
วิธีคิดนี้คือสิ่งที่ THAT’S ITH เรียกว่า The Unspoken Brief นอกเหนือจาก Brief ที่บอกฟังก์ชัน งบประมาณ กลุ่มผู้ใช้งาน หรือภาพลักษณ์ที่ต้องการ สตูดิโอเชื่อว่าแทบทุกโครงการยังมีข้อมูลอีกชุดหนึ่งที่ไม่ได้ถูกเขียนออกมาตรง ๆ
อาจเป็นความทรงจำที่เจ้าของไม่คิดว่าจะเกี่ยวกับงานออกแบบ พฤติกรรมที่ทำทุกวันจนไม่เคยสังเกต สิ่งของธรรมดาที่มีคุณค่ามากกว่าราคา หรือความต้องการบางอย่างที่ยังไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำได้
สำหรับ Moon & Back ต้นทางของเรื่องคือภาพความเป็นไทยที่ร่วมสมัย กลมกลืนแต่ในขณะเดียวกันก็โดดเด่นท่ามกลางเมืองแห่งโอกาสและความหลากหลายที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ทีมงานจึงสร้างเรื่องราวของหญิงไทยคนหนึ่งที่เติบโตในบ้านซึ่งมีคนหลายรุ่นอยู่ร่วมกัน ก่อนจะย้ายมาเริ่มชีวิตอีกแบบหนึ่งในนิวยอร์ก ภาพสมมตินี้ค่อย ๆ ผสมเข้ากับความทรงจำส่วนตัวของอิท จากบ้านคุณตาคุณยาย บ้านที่ไม่ได้มีเฟอร์นิเจอร์จากยุคเดียวกันทั้งหมด แต่สะสมสิ่งของจากคนหลายรุ่นไว้ด้วยกัน บรรยากาศและวัฒนธรรมของครอบครัวไทย
เก้าอี้ที่คุณตาเคยนั่ง โคมไฟเหนือโต๊ะอาหาร ของตกทอดจากคนรุ่นก่อน งานสาน งานฝีมือ สวนและต้นไม้รอบบ้าน รวมถึงมื้ออาหารที่ทุกคนเคยนั่งพร้อมหน้ากัน
สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ถูกหยิบมาใช้เพราะต้องการสร้างภาพย้อนยุค แต่เพราะมันอธิบายบางอย่างเกี่ยวกับ “บ้าน” ที่ Plan หรือ Style เพียงอย่างเดียวอธิบายไม่ได้

“บางครั้งสิ่งที่อยู่กับเรานานที่สุดไม่ใช่หน้าตาของห้อง แต่คือชีวิตและบรรยากาศที่เคยเกิดขึ้นในห้องนั้น” พลัชกล่าว
สำหรับ THAT’S ITH ความทรงจำจึงเป็นต้นทางของการออกแบบ แต่ไม่ใช่รูปแบบที่ต้องนำกลับมาทำซ้ำ
Memory is a source. Not a style.
เมื่อความทรงจำเดินทางมาถึงนิวยอร์ก
หากความเป็นไทยคือจุดเริ่มต้น สิ่งที่ทำให้ Moon & Back ไม่กลายเป็นการจำลองบ้านไทยไปอยู่ในต่างประเทศคือบริบทของนิวยอร์ก ทีมออกแบบมองความสัมพันธ์ระหว่างสองวัฒนธรรมนี้คล้ายกับการทำอาหาร
Thai ingredients. New York cooking.
“เราต้องการให้คนที่เดินผ่านไปมา ถึงแม้ไม่รู้ว่าในร้านขายอาหารอะไร ก็รู้ได้ทันทีว่า อาหารร้านนี้ต้องมีรสชาติจัดจ้าน ผ่านการใช้สีสัน สด จัด และสนุก ทั้งผนัง ฝ้าเพดานและเฟอร์นิเจอร์” พลัชกล่าว
ความเป็นไทยอยู่ใน “วัตถุดิบ” ทั้งสีสันที่สัมพันธ์กับอาหารและชีวิตประจำวัน งานฝีมือ วัสดุที่คุ้นเคย วัฒนธรรมการกินร่วมโต๊ะ ความเชื่อ และภาพจำจากวัยเด็ก ส่วนนิวยอร์กอยู่ใน “วิธีปรุง” ความเป็นอิสระในการนำของต่างยุคมาอยู่ร่วมกัน การยอมให้สีและลวดลายชนกัน การนำสิ่งคุ้นเคยออกจากบริบทเดิม และอารมณ์ขันที่ทำให้พื้นที่ไม่ต้องจริงจังกับตัวเองตลอดเวลา ผลที่ได้จึงไม่ใช่ครึ่งไทยครึ่งนิวยอร์กในเชิงรูปลักษณ์ แต่เป็นสิ่งที่มีรากจากประสบการณ์แบบไทย ซึ่งได้ไปใช้ชีวิตอยู่ในอีกเมืองหนึ่ง

แนวคิดนี้ปรากฏตั้งแต่พื้นที่ด้านหน้าของร้าน ซึ่งใช้สีเหลืองอิ่มและพื้นผิวโค้งต่อเนื่องจากผนังขึ้นสู่เพดาน สร้างความรู้สึกคล้ายการก้าวเข้าสู่โลกของดวงจันทร์ ไปจนถึงเฟอร์นิเจอร์หลากสี งานสาน ลวดลาย และงานศิลปะที่ถูกนำมาวางร่วมกับองค์ประกอบจากคนละยุค
เก้าอี้หนึ่งตัว และคำถามเรื่องคุณค่าที่ราคาอาจตอบไม่ได้
หนึ่งในรายละเอียดเล็ก ๆ ที่สะท้อนวิธีคิดของโครงการคือเก้าอี้ รูปทรงเริ่มจากภาพจำของเก้าอี้ที่คุ้นเคยในบ้านคุณตา แต่ถูกตีความใหม่ผ่านวัสดุ งานเสื่อสาน งานปัก และสีพ่นผนังแบบนิวยอร์ก จนกลายเป็นเฟอร์นิเจอร์ร่วมสมัยที่มีทั้งความคุ้นเคยและความแปลกอยู่พร้อมกัน
สำหรับ THAT’S ITH ความน่าสนใจของเก้าอี้ตัวหนึ่งไม่ได้อยู่เพียงที่รูปทรงหรือเทคนิคการผลิต แต่อยู่ที่คำถามว่า ทำไมวัตถุธรรมดาบางอย่างจึงสามารถมีความหมายกับคนคนหนึ่งมากกว่าวัตถุที่แพงกว่าหลายเท่า
“ราคาของเก้าอี้เราประเมินได้ แต่ความทรงจำที่เกิดขึ้นรอบเก้าอี้ตัวนั้นอาจประเมินไม่ได้” พลัชกล่าว “บางครั้งของที่มีค่าที่สุดในบ้านไม่ใช่ของที่หายากที่สุดในตลาด แต่เป็นของที่แทนที่ไม่ได้ในชีวิตของเจ้าของ”
ความคิดเช่นนี้สอดแทรกอยู่ทั่วโครงการโดยไม่จำเป็นต้องกลายเป็น Theme ที่คนต้องอ่านคำอธิบายก่อนจึงจะเข้าใจ คนที่เข้ามาใช้พื้นที่อาจเพียงเห็นสีที่ชอบ เก้าอี้ที่น่าสนใจ หรือแสงที่ทำให้รู้สึกดี ขณะที่อีกคนอาจค่อย ๆ สังเกตเห็นชั้นของงานฝีมือ วัฒนธรรม และความทรงจำที่อยู่ข้างใต้ ทั้งสองประสบการณ์สามารถเกิดขึ้นได้พร้อมกัน

ความกล้าไม่ได้หมายถึงการทำให้ทุกอย่างดังขึ้น
Moon & Back เป็นงานที่มีสีสันและรายละเอียดจำนวนมาก แต่สำหรับ THAT’S ITH คำว่า “Fearless” ไม่ได้หมายความว่าทุกโครงการต้องมีความดังหรือหวือหวา ตรงกันข้าม บางโครงการอาจต้องการความสงบและการลดทอนตัวตนของผู้ออกแบบลง เพื่อสะท้อนบริบทหรือตัวตนของเจ้าของพื้นที่นั้นเป็นหลัก สิ่งที่เหมือนกันคือ เมื่อทีมเข้าใจเหตุผลของงานแล้ว จะพยายามไม่ลดทอนสิ่งที่สำคัญเพียงเพราะคำตอบที่ปลอดภัยกว่าหรือง่ายกว่า
“บางครั้ง Fearless คือการกล้าใส่สี แต่บางครั้งมันคือการกล้าไม่ใส่อะไรเลย” พลัชกล่าว “สำหรับผม ความกล้าไม่ได้อยู่ที่ว่าภาพออกมาดังแค่ไหน แต่อยู่ที่ว่าเรารู้เหตุผลของสิ่งที่กำลังทำมากพอที่จะไม่ต้องใช้สูตรสำเร็จหรือเปล่า”
นี่เป็นส่วนหนึ่งของแนวคิด Fearless Luxury ของสตูดิโอ ซึ่งมองความหรูหราไม่ใช่เพียงผ่านวัสดุหรือราคา แต่ผ่านความเฉพาะเจาะจงของคำตอบที่ถูกสร้างขึ้นสำหรับคนและบริบทหนึ่งจริง ๆ
รางวัลในฐานะการยืนยัน ไม่ใช่จุดเริ่มต้นของงาน
สำหรับ THAT’S ITH การได้รับรางวัล Americas Property Awards จากผลงาน Moon & Back มีความหมายตรงที่โครงการซึ่งเริ่มจากเรื่องส่วนตัวและบริบทเฉพาะมาก สามารถสื่อสารกับคนในอีกวัฒนธรรมหนึ่งได้ แต่อิทมองว่ารางวัลควรเกิดขึ้นหลังจากคำตอบของงานถูกสร้างขึ้นแล้ว ไม่ใช่เป็นสิ่งที่กำหนดคำตอบตั้งแต่ต้น
“เราดีใจกับรางวัลครับ แต่ถ้าเราเริ่มออกแบบด้วยคำถามว่ากรรมการจะชอบอะไร เราก็เปลี่ยนคนที่เรากำลังออกแบบให้ โดยไม่รู้ตัว” “สำหรับผม รางวัลเป็น validation ของงาน แต่ไม่ควรเป็น Brief ของงาน”
แนวคิดนี้ทำให้ Moon & Back มีความหมายมากกว่าเรื่องของการนำ “ดีไซน์ไทย” ไปอยู่ต่างประเทศ สิ่งที่น่าสนใจสำหรับสตูดิโอคือการได้เห็นว่า ความเฉพาะตัวไม่จำเป็นต้องเป็นอุปสรรคต่อการสื่อสารกับคนต่างวัฒนธรรม ในบางกรณี ความเฉพาะนั้นเองกลับเป็นสิ่งที่ทำให้งานมีเหตุผลที่จะถูกจดจำ

อีกบริบทหนึ่งของ THAT’S ITH บนเวทีนานาชาติ
รางวัลจากผลงาน Moon & Back ครั้งนี้ เกิดขึ้นต่อเนื่องจาก International Property Awards 2025–2026 ซึ่ง The Address Siam–Ratchathewi ในหมวด Grand Entrance Design และ The Elite Collection Kitchen at Hyde Heritage Thonglor ในหมวด Kitchen Design ทั้ง 2 ผลงานของ THAT’S ITH ได้รับชนะเลิศระดับ Global Winner ซึ่งเป็นเพียงหนึ่งในไม่กี่บริษัทจากทั่วโลก ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศถึง 2 รางวัลในปีเดียวกัน
จากโครงการอสังหาริมทรัพย์ระดับ Ultra Luxury ในกรุงเทพฯ มาสู่ร้านอาหารขนาดประมาณ 105 ตารางเมตรใน Greenwich Village ทั้งสองประเภทงานแทบไม่มีเหตุผลที่จะต้องมีหน้าตาเหมือนกัน และนั่นสอดคล้องกับสิ่งที่สตูดิโอให้ความสำคัญ
“เราไม่ได้อยากให้คนเห็นงานหนึ่งแล้วสามารถเดาหน้าตาของงานต่อไปได้” พลัชกล่าว “สิ่งที่อยากให้สม่ำเสมอคือความตั้งใจที่จะเข้าใจว่า อะไรคือสิ่งที่เฉพาะกับคนและโครงการนี้จริง ๆ และถ้าเราเอาสิ่งนั้นออกไป งานจะกลายเป็นงานของใครก็ได้หรือเปล่า”
สำหรับสตูดิโอ นี่คือความแตกต่างระหว่าง การมี Signature Look กับ การมีวิธีคิดที่คนสามารถคาดหวังได้ แต่ละโครงการจึงสามารถมีภาษาและบุคลิกต่างกัน ขณะที่ยังยืนอยู่บนหลักเดียวกันคือการค้นหาคำตอบที่เฉพาะเจาะจงมากพอที่จะไม่จำเป็นต้องพึ่งสูตรสำเร็จ
Moon & Back: อาหาร ความทรงจำ และความรู้สึกของการกลับบ้าน
Moon & Back ตั้งอยู่ที่ 117 West 10th Street, Greenwich Village, New York เริ่มเปิดให้บริการในช่วงต้นเดือนมกราคม 2569 โดยเสิร์ฟอาหารไทยที่มีจุดเริ่มต้นจากอาหาร บ้าน ความทรงจำ และสูตรที่ส่งต่อกันในครอบครัว
ความสัมพันธ์ระหว่างอาหารกับการออกแบบจึงไม่ได้เกิดจากการสร้าง Theme ให้ร้านเท่านั้น แต่เกิดจากจุดเริ่มต้นเดียวกัน ทั้งสองอย่างพูดถึงสิ่งที่เดินทางข้ามระยะทางและเวลาได้ ทั้งรสชาติ ความทรงจำ และความรู้สึกว่าบางแห่งยังคงเป็นบ้าน แม้เราจะอยู่ห่างจากบ้านเดิมไปไกลแล้ว