Tag: Exclusive

บินไป“กรุงเทพ-นิวยอร์ก” สำหรับเส้นทางบินตรงแบบนอนสต็อปไม่เกิน 17 ชั่วโมง ควรเป็น “จุดขาย” สร้างรายได้ให้ “การบินไทย” ตรงกันข้ามกลับเป็นจุดเริ่มต้นของ “สินบนเครื่องบิน” ทำให้การบินไทยถึงขั้น “โคม่า” ในปัจจุบัน 3 ปีอาจเป็นความทรงจำที่ดีของกัปตันและลูกเรือหลายคนที่ให้บริการผู้โดยสารในเที่ยวบินตรง TG 972 กรุงเทพ-นิวยอร์ก แต่หลังจากวันที่ 1 กรกฎาคม 2551 เป็นต้นมา TG...

“คุณคะ” เป็นแคมเปญโฆษณา Corporate Image ล่าสุดของการบินที่เกิดขึ้นเมื่อปลายปีที่ผ่านมา และได้รับการกล่าวขานถึงอย่างกว้างขวางทั้งแง่บวกและแง่ลบ เป็นหนึ่งในความพยายามของการบินไทยที่เกิดขึ้นภายหลังการเปลี่ยน “อายตนะ” (ดูล้อมกรอบ อายนตะ...เปลี่ยนเพื่ออะไร?) ประเด็นที่น่าสนใจ คือ การบินไทยได้สร้าง “พันธสัญญา” การหยิบยกเอาสโลแกน “การบินไทย รักคุณเท่าฟ้า” ที่มีมาหลายปีดีดักมากะเทาะให้เห็นเป็นรูปธรรมว่าที่รักเท่าฟ้ารักอย่างไร (อ่านรายละเอียดในคอลัมน์ @vertising ฉบับกุมภาพันธ์...

ทำงาน ”การบินไทย” ทั้งหรูหรา ฟู่ฟ่า แถมยังได้ ”บินฟรี” โดยเฉพาะผู้ที่อยู่ในระดับ ”บิ๊ก” ตั้งแต่รองกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ (Executive Vice President) กรรมการผู้อำนวยการใหญ่ หรือดีดี จนไปถึงคณะกรรมการหรือบอร์ดบริษัท รวมไปถึงอดีตบอร์ด ที่แม้จะพ้นจากตำแหน่งไปนานแล้ว แต่ก็อยู่ในระดับ ”ผู้มีอุปการคุณ” ที่การบินไทยต้องให้ตั๋วราคาพิเศษ สำหรับที่การบินไทยแล้ว “ยิ่งบิ๊กยิ่งฟรีมาก” เมื่อเทียบกับพนักงานทั่วไปของการบินไทย ที่ได้สิทธิบินเพียงในประเทศและต่างประเทศปีละครั้งเท่านั้น...

แม้จะไม่อยากพูดถึง ”การเมือง” และ ”การทุจริต” ที่แทรกแซงหยั่งรากลึก จนเป็นปัญหาเรื้อรังในการบินไทยมานาน แต่ ”เรืออากาศโท อภินันทน์ สุมนะเศรณี“ กรรมการผู้อำนวยการใหญ่ หรือดีดี ของการบินไทย ก็บอกได้อย่างเต็มที่ว่ามีผลงานชิ้นโบแดงตลอด 3 ปี ในตำแหน่ง คือ “การปราบทุจริต” แต่ยังมีหลายอย่างที่เขาตั้งใจจะทำโดยเฉพาะการปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมองค์กร ในท้ายที่สุดก็ค้นพบว่ายังทำได้ไม่ดีดั่งใจ ซึ่งในฐานะดีดีตระหนักดีว่าเวลายิ่งผ่านไปมากเท่าไหร่...

แจ่มศรี สุกโชติรัตน์ ถือเป็นลูกหม้อของการบินไทยโดยแท้จริง กว่า 31 ปีที่เธอทำงานภายใต้บริษัทแห่งนี้มาในตำแหน่งพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน เธอย้อนความทรงจำ ประสบการณ์ที่มีมากว่า 3 ทศวรรษให้ฟังว่า เธอเริ่มทำงานตั้งแต่เดือนเมษายน 2520 และก้าวเข้ามาทำงานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจการบินไทยตั้งแต่ปี 2532 โดยมีแรงผลักดันมาจากกรณี “ไล่แอร์แก่ลงกราวด์” จากนั้นเธอเริ่ม “อิน” กับความอยุติธรรม และมีบทบาทในการพิทักษ์สิทธิ์ของพนักงานและองค์กรเรื่อยมา แม้เธอจะถูกการเมืองเล่นงานอย่างหนักในช่วงปี 2540-2545 ...

“ลูกเรือจ๋า เลิกขนตู้เสื้อผ้าไปทำงานเถอะ” เพื่อต้องการให้ลูกเรือใช้กระเป๋าเดินทางใบเล็กแทนกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ “สึนามิยังมีวันผ่านพ้นไป แต่วิกฤตน้ำมันไม่รู้จะผ่านไปเมื่อไหร่” เหล่านี้เป็นเพียงสารส่วนหนึ่งที่ส่งตรงไปยังลูกเรือของการบินไทย ที่ถูกติดตั้งอยู่ที่ศูนย์ปฏิบัติการ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) หรือที่เรียกกันว่า OPC (Operation Center) เพื่อกระตุ้นให้เกิดสำนึกในการลดต้นทุนช่วยองค์กรที่กำลังย่ำแย่ ขณะที่สารจากผู้บริหารผ่านวิดีโอภายในองค์กรหรือ Hand-in-Hand ที่อัพเดตทุก 7 วัน ก็มีเนื้อหาเชิงกระตุ้นเตือนและขอความร่วมมือในการฝ่าวิกฤตมากขึ้น...

มองผ่านจากห้องนักบิน (Cockpit) ท้องฟ้าที่มืดมิด มีเพียงเรดาร์นำทางเพื่อนำเครื่องบินสู่จุดหมายปลายทาง ซึ่งไม่ว่าจะใกล้หรือไกล “กัปตัน” ก็สามารถรู้ระยะทางและเวลาถึงสนามบินข้างหน้าได้อย่างแม่นยำ เพราะวางแผนการบินอย่างดี แต่เส้นทางอาชีพวันนี้ กำลังเปลี่ยนไป ยากที่จะคาดเดาว่าท้องฟ้าที่มืดมิดจะมีเมฆฝน และหลุมอากาศหนักเพียงใด เพราะธุรกิจการบินกำลังเผชิญกับวิกฤตน้ำมันจนต้นทุนสูง กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญอีกครั้งของชีวิตนักบิน “นักบิน” โดยเฉพาะนักบินที่หนึ่งที่เรียกว่า “กัปตัน” คือกลุ่มอาชีพที่น่าอิจฉา เพราะทั้งเท่ ดูดี และมีรายได้สูง และทุกครั้งที่มีการสำรวจถึงอาชีพในฝัน “นักบิน” คืออาชีพแรกๆ...

ปี 2551 เป็นอีกปีหนึ่งที่การบินไทยเลือกลดต้นทุนด้านพนักงาน หลังปรับโครงสร้างการบริหาร โดย “แขวน” ผู้บริหารบางกลุ่มในบางตำแหน่ง โดยเฉพาะในระดับผู้อำนวยการใหญ่เรื่อยลงมาจนถึงผู้จัดการแผนก ล่าสุดได้เปิดโครงการสมัครใจลาออกก่อนเกษียณหรือเออร์ลี่ รีไทร์ ภายใต้ชื่อ “โครงการร่วมใจจากองค์กร” (Mutual Separation Plan : MSP) หลังจากที่เคยทำมาแล้วเมื่อปี 2545 และ 2548 การจ่ายค่าชดเชยให้พนักงานที่ลาออก จะจ่ายค่าชดเชยให้พนักงานอีกประมาณ...

“สายการบินต้นทุนต่ำ” หรือ “โลว์คอสต์แอร์ไลน์” ในเมืองไทยมีผู้โดยสารอยู่ประมาณ 10-12 ล้านคน มูลค่าสูงถึง 6 พันล้านบาท เป็น “ตลาด” ที่เหลืออยู่ของธุรกิจสายการบิน และเป็นจุดวัดความสามารถว่าใครจะเป็น “ผู้อยู่รอดสุดท้าย” เพราะโลว์คอสต์แอร์ไลน์ ได้ลดต้นทุนมาแล้วทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ แต่ “ต้นทุน”น้ำมันที่เพิ่มขึ้นมาตลอดนั้นยากที่จะทำให้เป็น “โลว์คอสต์” ได้ ปรากฏการณ์ในช่วงครึ่งแรกของปี 2551 สำหรับธุรกิจโลว์คอสต์แอร์ไลน์ ซึ่งมีผู้เล่น...

“แอร์โฮสเตส” “สจ๊วต” และพนักงานของสายการบิน “วันทูโก” กว่า 500 คน ที่กำลังบอบช้ำ เพราะอนาคตที่มืดมน และตกงาน หลังจาก “วันทูโก” หมดสิทธิ์เทกออฟบินขึ้นสู่น่านฟ้านับตั้งแต่วันที่ 22 กรกฎาคม 2551 เป็นต้นมา หลายคนในนี้ แม้จะรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะความผิดพลาดของผู้บริหารเป็นหลัก แต่หาก “น้ำมันไม่แพง” อย่างนี้ อนาคตของพวกเขาและพวกเธอคงไม่มืดมนขนาดนี้ “วันทูโก”...